السيد محمد علي الأبطحي

263

مسائلى از فقه شيعه ( فارسي )

( مسأله 1456 ) : اگر در وقت نماز يوميه ، نماز آيات هم بر شخص واجب شود ، چنانچه براي هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را أول بخواند اشكال ندارد ، واگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد أول همان را بخواند ، واگر وقت هر دو تنگ باشد ، بايد أول نماز يوميه را بخواند . ( مسأله 1457 ) : اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است ، چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند سپس نماز آيات را بخواند ، واگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، بايد آن را بشكند وأول نماز آيات سپس نماز يوميه را بخواند . ( مسأله 1458 ) : هر گاه بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است ، بايد نماز آيات را رها كند ومشغول نماز يوميه شود وپس از پايان نماز وپيش از انجام كارى كه نماز را به هم بزند ، بقيه نماز آيات را از همانجا كه رها كرده بخواند . ( مسأله 1459 ) : اگر خورشيد يا ماه بگيرد يا رعد وبرق ومانند آن اتفاق بيفتد وزن در حال حيض يا نفاس باشد ، نماز آيات بر أو واجب نيست وقضا هم ندارد ، هر چند احتياط آن است كه پس از پاك شدن وغسل كردن قضا نمايد ، واگر پس از پاك شدن وپيش از غسل اتفاق افتاد احتياط لازم آن است كه قضا كند . كيفيت نماز آيات ( مسأله 1460 ) : نماز آيات دو ركعت است ودر هر ركعت پنج ركوع دارد ، بدين ترتيب كه نمازگزار پس از نيت ، تكبير بگويد ويك حمد ويك سوره تمام بخواند وبه ركوع رود ، وسر از ركوع بردارد ، ودوباره يك حمد ويك سوره بخواند وباز به ركوع رود تا پنج مرتبه ، وپس از بلند شدن از ركوع پنجم دو سجده نمايد وبرخيزد ، وركعت دوم را هم مانند ركعت أول بجا آورد وتشهد بخواند وسلام دهد .